1. Адамдын, жаныбарлардын белден төмөнкү, куймулчак жаккы бөлүгү, куйруктун түбү. Ок аюунун көчүк жагына тиет (Баялинов). Үзөнгүдөн бут тайып, Ээрден көчүк кылтайып («Манас»). 2. Нерсенин түп жагы, арткы бөлүгү, аяк жагы. Андрей мылтыгынын көчүгү менен тактайды акырын такылдатып койду (Сасыкбаев). Көчүгү кучак чоң комуз, Дутарларын тарттырып («Манас»). Кыргы менен кыргылап, Кундагынын көчүгүн Кара ашка ургулап («Манас»).

Өтө тар, эң эле кичинекей. Көчүк айланбаган кичинекей бөлмөсү бар.

Өтө тар, эң эле кичинекей. Көчүк айланбаган кичинекей бөлмөсү бар.

көчүк басуу

Бир аз отуруу, эс алуу. Асылбек текчеде отургандардын жанына көчүк басты (Абакиров). Өзүмүн кайгымы унутуп, алардын жанына барып көчүк бастым (Мырзаев).

Отуруу, бир аз отуруп жай алуу. Алыбек жалпак ташка көчүгүн коюп, отура кетти (Жантөшев). Мергенчи таштын үстүндө көчүк басып, папирос тарта баштады (Сасыкбаев).